مهاجرت به کشور آرژانتین

اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين

سوابق اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين

اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين از جمله روش های گرفتن حق اقامت در این کشور می باشد. اما این روش مهاجرتی را می توان از پر خطرترین روش های مهاجرتی دانست. موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت به هیچ عنوان این روش مهاجرتی را تایید نمی کند. هدف ما در نوشتن مقاله اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين آشنا ساختن شما با این فرایند پر خطر و پر ریسک مهاجرتی می باشد.

سوابق اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين

تأثیر مهاجرت به این کشور به خصوص در اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 را به هیچ وجه نمی توان نادیده گرفت. به صورتی که در سال 1914 میلادی 30% از جمعیت کامل مردم این کشور در جاهای دیگر متولد شده اند. در آن زمان، هیچ قانون پناهندگی در قوانین این کشور وجود نداشته. اما با این حال ودر زمان وجود رژیم های دیکتاتوری و جنگ های خونین که در قرن نوزدهم میلادی در قاره اروپا رخ داد،که نقش مهمی در ایجاد نمودن اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين داشته است.اما با توجه به شروع شدن جنگ جهانی اول ناگهان میزان مهاجرت به این کشور متوقف شد.

و علت اصلی این واقعه را می توان کمبود نیروی کا در قاره اروپا دانست. از زمان جنگ جهانی دوم، به طور کلی و به وسیله کنوانسیون 1951 میلادی سیاست این کشور نسبت به پناهندگان مورد تغیر قرار گرفت. که در دهه 1960 منجر به تشکیل یه حزب شد و باعث ایجاد یک سری از محدودیت های جغرافیایی در میان این کشور شده است این محدودیت های جغرافیایی تا سال 1984 میلادی ، یعنی زمانی که دولت جدید این کشور دموکراتیک شد و اعلام نمود که این کشور بدون توجه به کشور مبدأ شخص متقاضی اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين، اقدام به پذیرش پناهنده خواهد کرد.

قوانین اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين

قانون اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين در سال 2006 میلادی دست خوش تغییرات قرار گرفته است. پس از اینکه دولت این کشور در سال 1985 میلادی تصمیم گرفت که پناهندگان را از همه کشورها و ملیت های مختلف مورد پذیرش قرار دهد اقدام به تشکیل سیستم پناهندگی جدید کرد که این گروه از قوانین پناهندگان (CEPARE) تبعیت می کرد.

با این توضیح که سیستم پناهندگی به بررسی کلیه درخواست پناهندگی مردم از سراسر کشور های مختلف کرده است. در این گروه به طور خاصی به طراحی کردن دستورالعمل هایی در کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان کرده است. در حال حاضر دولت این کشور به طور صریح اقدام به ادغام نمودن کلیه ورودی های که دارای تابعیت بین المللی می باشند کرده است و سیاست های ملی خود را در این راستا به کار بده است. به صورتی که کلیه پناه جویان به صورت مستقیم بعد از درخواست پناهندگی اقدام به دریافت نمودن مستندات قانونی خود کرده اند.

 

مدت زمان ویزای اشخاص متقاضی اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين تنها به میزان 3 ماه می باشد، اما در زمانی که سیسیتم پناهندگی CEPARE تصمیم به رسیدگی به درخواست های فردی این اشخاص کرد این اشخاص می توانند اقدام به تمدید نمودن ویزای مربوطه به صورت نامحدود کنند.

وضعیت پذیرش پناهندگی کشور های مختلف در آرژانتين

بررسی اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين

با این نوع از ویزا کلیه پناه جویان این کشور حق کار و مسافرت را دارند. اگر با یک درخواست پناه جو مورد پذیرش قرار گرفت، در این صورت وی می تواند اقدام به در یافت نمودن یک ویزا برای مدت 2 ساله کند و پس از آن می تواند برای اقامت دائم درخواست کند.

بررسی مشکلات سیستم پناهندگی CEPARE در حالی که دولت این کشور سیستم پناهندگی CEPARE را با اهداف و نیت های خوب ایجاد نمود، اما در عمل این فرایند با مشکلات فراوانی روبه رو شد که این مشکلات منجر به دشوارتر کردن فرایند پناهدگی در این کشور کرده است. برخی از این مشکلات عبارتند از:

  • با ایجاد نمودن یک سیستم موقت ویزا که در آن پناه جویان می توانند اقدام به تمدید نمودن هر 3 ماه یک بار مجوز اسناد خود کنند، در این صورت دولت این کشور اقدام به ممانعت از فرایند پذیرش اشخاص متقاضی کار می کند . به صورتی که در کلیه مصاحبه ها، اغلب پناه جویان اظهار داشتند که درگذشته دارای مجوزکاری بوده اند.
  • اشخاص متقاضی اقامت از طريق پناهندگي در آرژانتين که موفق به دریافت نمودن بخشی از ویزاهای تجدید پذیر 3 ماهه این کشور شده اند، نمیتوانند در زمینه کاریابی موفق شوند زیرا هیچ کارفرمایی در این کشور آنها را استخدام نمی کند.
  • از آنجایی که بیشتر مهاجران در این کشور از کشورهای اسپانیایی اطراف آمده بوده اند سایر پناه جویان و پناهندگان که از دیگر نقاط جهان اقدام به مهاجرت نمودن این کشور می کنند با مشکل صحبت کردن و ارتباط بر قرار کردن در این کشور رو به رو می شوند.

وضعیت پذیرش پناهندگی کشور های مختلف در آرژانتين

در اواخر دهه 1990 میلادی کسی که از کشور پاراگوئه یا یکی از کشور های همسایه این کشور اقدام به فرار می کرد. در این صورت نیازی به درخواست پناهندگی دراین کشور و برای کار و دریافت مزایای عمومی نداشت. و آن شخص می توانست که به سادگی هر چه تمام تر به عنوان یک مهاجر ثبت نام نماید. و بلافاصله قادر به کار و زندگی در این کشور می شد.البته این قانون شممل کشور پرو نمی شد.

اما در صورتی که شخص متقاضی اقامت از طريق پناهندگي در این کشور از قاره های آسیا، آفریقا و اروپا و همچنین کشور پروآمده بودند شامل مزایای ذکر شده در بالا نمی شدند. با توجه به کلیه مطالب ذکر شده در مقاله اقامت از طريق پناهندگي در این کشور و آشنا شدن با معایب این روش پر خطر مهاجرتی در صورتی که شما هم علاقه مند به کسب نمودن اطلاعاتی در رابطه با سایر روش های مختلف مهاجرتی می باشید این امکان را دارید تا با مشاوره های رایگان با مشاورین موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت و مراجعه نمودن به لینک هایی نظیر اقامت از طريق كار در آرژانتين به اطلاعات زیادی دست یابید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *