📝 درخواست مشاوره
اطلاعات خود را وارد کنید تا کارشناسان ما با شما تماس بگیرند.
تحصیل در انگلستان بدون مدرک زبان یکی از پرتکرارترین سؤالهای متقاضیان ایرانی است و جواب کوتاهش این است: میتوانید بدون آیلتس اپلای کنید و حتی پذیرش بگیرید، اما نمیتوانید بدون اثبات سطح زبان ویزای دانشجویی بگیرید یا وارد دورهی اصلی شوید. بسیاری از دانشگاههای انگلستان در سالهای اخیر مسیرهای انعطافپذیرتری برای پذیرش دانشجوی بینالمللی ارائه کردهاند، از جمله پذیرش مشروط (Conditional Offer) که در آن دانشجو ابتدا دورهی زبان دانشگاهی میگذراند و بعد وارد رشتهی اصلی میشود. اما قانون مهاجرت بریتانیا برای مقطع دانشگاهی سطح B2 و برای دورههای پایینتر از دانشگاه سطح B1 را لازم میداند؛ سؤال واقعی این است که این سطح را با چه مدرکی و از چه مسیری ثابت کنید.
در این راهنما مسیرهای قانونی یکییکی توضیح داده میشود: ارزیابی زبان توسط خود دانشگاه، دورهی پیشدانشگاهی زبان (Pre-sessional)، دورههای فاندیشن و پاثوی، دورهی زبان مستقل با ویزای کوتاهمدت، و اینکه کدامیک برای داوطلب ساکن ایران عملیتر است. قواعد از صفحههای رسمی دولت بریتانیا و دانشگاهها در مهر ۱۴۰۵ (اکتبر ۲۰۲۶) بررسی شده است.

طبق قواعد ویزای دانشجویی (Student visa)، سطح زبان لازم بر اساس چارچوب اروپایی CEFR تعیین میشود:
| مقطع دوره | سطح لازم | معادل در IELTS for UKVI |
|---|---|---|
| کارشناسی، ارشد، دکترا (Degree level و بالاتر) | B2 | حداقل ۵.۵ در هر چهار مهارت |
| زیر مقطع دانشگاهی (مثل فاندیشن، دورههای پیشنیاز) | B1 | حداقل ۴.۰ در هر چهار مهارت |
اینها حداقلهای قانونی ویزاست. شرط پذیرش دانشگاه معمولاً بالاتر است؛ مثلاً بسیاری از دورههای ارشد آیلتس آکادمیک ۶.۵ میخواهند. راههای اثبات زبان برای ویزا چند حالت دارد. اول، آزمون تأییدشدهی وزارت کشور بریتانیا (SELT) مثل IELTS for UKVI که باید در مرکز مجاز برگزار شود. دوم، مدرک دبیرستانی بریتانیا (GCSE، A-Level و مانند آن) که پیش از ۱۸ سالگی شروع شده باشد. سوم، مدرک دانشگاهی بریتانیا یا مدرک دانشگاهی غیربریتانیایی که به زبان انگلیسی تدریس شده و Ecctis معادلبودن و زبان تدریس آن را تأیید کرده باشد. چهارم، برای مقطع دانشگاهی و بالاتر، ارزیابی زبان توسط خود دانشگاه؛ دانشگاه میتواند از روش یا آزمون دیگری استفاده کند، به شرط اینکه نتیجه معادل B2 باشد.
اتباع چند کشور انگلیسیزبان مثل آمریکا، استرالیا، کانادا و ایرلند از اثبات زبان معافاند؛ ایرانیها جزو این فهرست نیستند. اگر قبلاً در یک درخواست ویزای بریتانیا سطح زبان را ثابت کرده باشید، معمولاً لازم نیست دوباره ثابت کنید.
این همان راهی است که در عمل «تحصیل بدون آیلتس» را ممکن میکند، ولی فقط برای مقطع کارشناسی و بالاتر. دانشگاه میتواند مدارک دیگری را برای تشخیص سطح B2 بپذیرد، مثل آزمونهای غیر SELT که خود دانشگاه قبول دارد: آیلتس آکادمیک معمولی، تافل iBT، PTE آکادمیک، آزمونهای کمبریج، Oxford ELLT و در برخی دانشگاهها دولینگو. گزینهی دیگر آزمون آنلاین یا مصاحبهی داخلی دانشگاه است. در موارد محدود، نامهی زبان تدریس (MOI) هم بررسی میشود؛ بیشتر دانشگاهها این نامه را فقط از کشورهای انگلیسیزبان یا دانشگاههای تأییدشده میپذیرند و مدرک ایرانی با تدریس فارسی معمولاً پذیرفته نمیشود.
نکتهی مهم این است که «بدون آیلتس» تقریباً همیشه یعنی «با آزمون دیگری غیر از IELTS for UKVI»، نه بدون هیچ آزمونی. سیاست هر دانشگاه فرق دارد؛ برای مثال دانشگاه ادینبورگ PTE و دولینگو را در فهرست آزمونهای پذیرفتهشدهاش نیاورده است. پیش از ثبتنام در هر آزمون، فهرست صفحهی زبان دانشگاه مقصد را ببینید. برخی دانشگاهها سیاست مشخصی برای کسی دارند که زبان انگلیسی را در دبیرستان یا دانشگاه بهصورت مدرک رسمی گذرانده، ولی این هم باید کتباً با واحد پذیرش تأیید شود.
اگر نمرهی زبان شما کمی پایینتر از شرط دانشگاه است، دانشگاه ممکن است پذیرش مشروط بدهد به شرط اینکه پیش از شروع دورهی اصلی، دورهی پیشدانشگاهی زبان (Pre-sessional English) را در همان دانشگاه با موفقیت تمام کنید. این دورهها برای تقویت مهارتهای زبانی و آمادگی دانشگاهی طراحی شدهاند، معمولاً بین چند هفته تا حدود یک سال طول میکشند و طول آن به فاصلهی نمرهی شما با شرط دوره بستگی دارد. دانشجو بعد از موفقیت در آن، وارد مقطع اصلی در همان دانشگاه میشود.
چند واقعیت دربارهی این مسیر باید روشن باشد. نمرهی ورودی لازم است: Pre-sessional جایگزین آزمون نیست و برای ورود به آن هم نمرهی حداقلی، اغلب از نوع IELTS for UKVI، خواسته میشود که طول دوره را تعیین میکند. قبولی خودکار نیست: دانشگاه در پایان دوره ارزیابی میکند؛ برای نمونه دانشگاه لافبرو تصریح کرده دانشجویی که در پایان به سطح B2 در هر چهار مهارت نرسد، تحت هیچ شرایطی اجازهی ورود به دورهی اصلی را ندارد. در مورد ویزا، بسیاری از دانشگاهها برای Pre-sessional و دورهی اصلی یک CAS ترکیبی صادر میکنند تا با یک ویزای دانشجویی هر دو را بگذرانید؛ شرایط این ترکیب در هر دانشگاه فرق میکند و باید از واحد پذیرش بپرسید. شهریهی Pre-sessional هم جداست و هزینهی زندگی آن دوره باید در تمکن دیده شود.
دورههای پاثوی (Foundation برای ورود به کارشناسی، International Year One و Pre-Master برای ارشد) زبان انگلیسی و مهارتهای دانشگاهی را همزمان با درس تخصصی آموزش میدهند. این دورهها برای کسانی است که هم زبان و هم سوابق تحصیلیشان برای ورود مستقیم کافی نیست؛ مثلاً دیپلم ایرانی که بسیاری از دانشگاهها آن را برای ورود مستقیم به کارشناسی نمیپذیرند.
اما اینها دورههای زیر مقطع دانشگاهی هستند و برای ویزای آنها معمولاً باید سطح B1 را با آزمون SELT مثل IELTS for UKVI ثابت کنید. یعنی پاثوی هم «بدون مدرک زبان» نیست، فقط حداقل نمرهی پایینتری دارد. جزئیات این دورهها در دورههای A-Level، Foundation و GCSE در انگلستان آمده است.
اگر میخواهید ابتدا فقط زبان بخوانید، دورههای زبان انگلیسی در کالجها و مراکز آموزشی معتبر بریتانیا برگزار میشوند، از زبان عمومی تا انگلیسی آکادمیک که برای ورود به دانشگاه طراحی شده است. برای این دورهها ویزای توریستی کافی نیست و دو مسیر ویزایی وجود دارد:
| ویزا | مدت | نکات کلیدی |
|---|---|---|
| ویزای مطالعهی کوتاهمدت (Short-term study visa) | دورهی زبان انگلیسی بیش از ۶ ماه و حداکثر ۱۱ ماه | هزینهی ویزا ۲۲۸ پوند بهعلاوهی IHS حدود ۷۷۶ پوند؛ هیچ نوع کار (حتی بدون حقوق یا کارآموزی) مجاز نیست؛ قابل تمدید نیست. |
| ویزای بازدید استاندارد (Standard Visitor) | تا ۶ ماه | امکان دورهی کوتاه در مؤسسهی معتبر؛ هزینهی ویزای ۶ ماهه ۱۳۵ پوند؛ کار مجاز نیست. |
در هر دو حالت، اگر بعد از دورهی زبان پذیرش دانشگاه بگیرید، باید ویزای دانشجویی را جداگانه درخواست کنید و نباید روی تغییر وضعیت داخل بریتانیا حساب کنید. افسر ویزا به سابقهی سفر و هدف واقعی شما نگاه میکند؛ کسی که با ویزای کوتاهمدت میرود و قصد ماندن طولانی دارد، ریسک رد شدن در درخواست بعدی را بالا میبرد. برای مقایسهی آموزشگاهها و هزینهها دوره زبان در انگلستان و برای ویزای بازدید ویزای توریستی انگلستان را ببینید.
قانون زبان به سن بستگی ندارد. ویزای دانشجویی (Student visa) از ۱۶ سالگی قابل درخواست است و برای متقاضی زیر ۱۸ سال رضایت والدین لازم است. دانشآموز ۴ تا ۱۷ سالهای که در مدرسهی مستقل درس میخواند، معمولاً ویزای Child Student میگیرد و قواعد آن جداست. در هر دو حالت صدور ویزا منوط به پذیرش معتبر و صدور CAS است و اثبات زبان طبق استاندارد UKVI هم، به شکلی که توضیح داده شد، لازم است. توضیح ویزای دانشآموز زیر ۱۸ سال در تحصیل در انگلستان و مطلب دورههای A-Level، Foundation و GCSE آمده است.
| وضعیت شما | مسیر پیشنهادی |
|---|---|
| زبان خوب دارید ولی آیلتس ندارید و برای ارشد اپلای میکنید | آزمونی که دانشگاه قبول دارد (مثلاً تافل، PTE یا دولینگو در دانشگاههایی که میپذیرند)، یا آزمون داخلی دانشگاه |
| نمرهی زبانتان ۰.۵ تا ۱.۵ نمره کمتر از شرط دوره است | پذیرش مشروط و Pre-sessional در همان دانشگاه |
| دیپلم ایرانی دارید و زبانتان متوسط است | فاندیشن یا International Year One با IELTS for UKVI در سطح B1 یا بالاتر |
| زبانتان ضعیف است و هنوز دانشگاه انتخاب نکردهاید | تقویت زبان و آزمون در ایران یا کشور ثالث؛ یا دورهی زبان مستقل، با آگاهی از محدودیتهای ویزا |
در بیشتر پروندهها، ارزانترین و سریعترین راه همچنان گرفتن یک نمرهی قابل قبول در ایران یا کشور همسایه است، چون هر ماه Pre-sessional یا دورهی زبان در بریتانیا هزینهی شهریه و زندگی جداگانه دارد. اگر مقطع هدف شما کارشناسی یا ارشد است، تحصیل کارشناسی در انگلستان و تحصیل کارشناسی ارشد در انگلستان را هم ببینید.
IELTS for UKVI فقط در مراکز مجاز برگزار میشود؛ پیش از برنامهریزی بررسی کنید آیا در ایران مرکز فعال در دسترس است یا باید در کشور دیگری آزمون بدهید. سفارت بریتانیا در تهران خدمات کنسولی حضوری ندارد؛ انگشتنگاری در مراکز VFS انجام میشود و میتوانید از مرکز هر کشوری که اقامت قانونی دارید استفاده کنید. وضعیت روز را در سفارت بریتانیا در تهران ببینید. برای ویزای دانشجویی و ویزاهای بیش از ۶ ماه، متقاضیان ساکن ایران به گواهی تست سل از مرکز مورد تأیید نیاز دارند.
اگر رشتهی ارشد یا دکترای شما مشمول ATAS باشد، Pre-sessional طولانی زمانبندی را فشردهتر میکند؛ ATAS را زود شروع کنید. مدت Pre-sessional به طول اقامت و گاهی به مبلغ تمکن اضافه میشود. انتقال شهریه و تمکن از ایران هم زمانبر است و باید زودتر از بقیهی مراحل برنامهریزی شود.
یکی دانستن «بدون آیلتس» با «بدون آزمون زبان». تقریباً همیشه آزمون یا ارزیابی دیگری لازم است.
شرکت در آیلتس آکادمیک معمولی برای فاندیشن یا Pre-sessional. برای دورههای زیر مقطع دانشگاهی معمولاً نسخهی UKVI لازم است و باید دوباره آزمون بدهید.
اتکا به نامهی MOI دانشگاه ایرانی. بیشتر دانشگاههای بریتانیا آن را نمیپذیرند.
رفتن با ویزای بازدید یا کوتاهمدت به امید تغییر وضعیت. این ویزاها برای ادامهی تحصیل داخل بریتانیا طراحی نشدهاند.
دستکم گرفتن ارزیابی پایان Pre-sessional. مردود شدن در آن یعنی از دست دادن پذیرش دورهی اصلی.
تحصیل در انگلستان بدون آیلتس ممکن است، اما بدون اثبات سطح زبان ممکن نیست. برای کارشناسی و بالاتر، سادهترین راه آزمونی است که دانشگاه مقصد میپذیرد؛ برای فاندیشن و Pre-sessional معمولاً IELTS for UKVI لازم است؛ و دورهی زبان مستقل با ویزای کوتاهمدت فقط وقتی منطقی است که بدانید بعد از آن باید از بیرون برای ویزای دانشجویی اقدام کنید.
اول دانشگاه و دورهی هدف را مشخص کنید، صفحهی زبان همان دانشگاه را بخوانید، و بعد آزمونی را انتخاب کنید که هم دانشگاه و هم ویزا را پوشش دهد. برای دید کلیتر از مسیر، تحصیل در انگلستان را هم بخوانید. پذیرش و ویزا همیشه در اختیار دانشگاه و دولت بریتانیاست؛ شرط زبان را روشن و مستند آماده کنید.
پارس مهاجرت را به منابع مورد علاقه خود در Google اضافه کنید تا مطالب و راهنماهای جدید مهاجرتی را راحتتر دنبال کنید.
اقامت انگلیس چند سال طول میکشه بنظر من کانادا بهتره
برای چه سنیسنی مناسب هست؟
در حال حاضر مدرک آیلتس ایران رو قبول داره این کشور ؟ برای پذیرش مقطع ارشد باید از کجا اقدام کرد ؟
سلام هزینه های تحصیل تو انگلستان وااااقعا گرونه. اصصصصلا نمیصرفه و اصن نباید به این کشور فکر کرد اونم تا وقتی که کشور مهاجر پذیری مثل کانادا هست
سلام
ممنون میشم در مورد ویزای کاری انگلستان توضیح دهید.
ممنون از مطالب خوبتون
بابت سایت به روزتون تشکر می کنم
مقاله مفیدی بود.
مرسی
درمورد تحصیل رشته حقوق در انگلستان توضیح دهید.
سلام
من 23 ساله و فارغ التحصیل رشته IT هستم و میخوام برای ادامه تحصیل به انگلستان مهاجرت کنم، ایا برای ادامه تحصیل در رشته IT تحصیل در انگلستان بدون مدرک زبان امکان پذیر است؟
ممنونم