مهاجرت به کشور مالزی

پناهندگی در مالزی

پناهندگی در مالزی از جمله روش های اخذ اقامت این کشور می باشد از آنجا که  در سایر مقالات راجع به موضوع پناهندگی در سایت موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت مطالعه فرمودید حتما به این نتیجه رسیدید که پناهندگی از روش های بسیار پر خطر و با ریسک می باشد. اما در صوتی که شما هم علاقه مند به آشنایی با خطرهای این روش مهاجرت می باشید در ادامه این مقاله همراه ما باشید.

آشنایی با تاریخ پناهندگی در مالزی

در طی چند دهه گذشته، کشور مالزی مقصد قابل توجهی برای جمعیت بزرگی از هر دو قشر کارگران مهاجر و هم چنین پناهندگان بوده است. بر اساس نظر کمیسر های عالی پناهندگان سازمان ملل (UNHCR)  درآغاز سال 2018، حدود 153،480 پناهنده و پناه جو در مالزی علاوه بر چهار الی پنج میلیون کارگر مهاجر و 12،350 تن از افراد بدون اقامت به این کشور مهاجرت نمودند با این حال، این نظریه وجود دارد که به غیر از این تعداد “ده ها هزار نفر دیگر وجود دارد.

با وجود این مهاجرت عظیم به کشور مالزی در این کشور هیچ گونه قانون ملی پناهنده یا چارچوب سیاست مربوطه وجود ندارد و به جای قانون”هر گونه ورود غیر قانونی یا اقامت پناهندگی در این کشور به عنوان مجازات قانون محسوب می شود هم چنین دولت مردان کشور مالزی تمایلی به جدایی بین کارگران و پناهندگان ندارند و این قانون حتی شامل کسانی می شود که دارای پناهندگی قانونی از طریق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل هستند.

در حال حاضر کشور مالزی اقدامات خود را برای بهبود درمان پناهندگان وپناه جویان  آغاز کرده است و توجه بیشتری به تأیید وضعیت قانونی آنها کرده است. علاوه بر این موارد، پناهندگان دسترسی قانونی به مدارس دولتی ندارند و نمی توانند از مدارس خصوصی برخوردار باشند، بنابراین می توانند به مدارس تحت حمایت NGO که اغلب منابع و فضای مناسب ندارند، بروند. با این وجود NGO ها دارای فضای کافی نمی باشند در این کشور بسیاری از کودکان را مجبور به کار در کارخانه ها وسایر کارهای سخت می کنند.

آشنایی با برخی از مشکلات پناهندگی در مالزی

پناهندگان و همچنین بسیاری از کارگران مهاجرکشور مالزی  در معرض چندین مشکل قرار  دارند ، از جمله “دستگیری، بازداشت، پیگرد قانونی، زندانی و سایر مجازات های کیفری (از جمله caning) و اخراج اگر شناسایی نشده باشند، و مورد حمایت کمیسرهای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد قرار گرفته نشده باشند.

با این حال، حتی کسانی که توسط کمیسرهای عالی پناهندگان سازمان ملل ثبت شده اند ومورد تائید قرار گرفته باشند، در عمل این عملیات تضمین حمایت از این اشخاص تضمین نمی شوند. از آن جا که کار پناه جویان غیرقانونی است در مالزی، اغلب آنها به مجازات بدنی  و انجام کار های غیرقانونی که استخدام که در آن هیچ گونه حمایت در برابر بدرفتاری وجود ندارد، مجازات می شوند. هم چنین آنها از دسترسی به مراقبت های بهداشتی ممنوع است.

آشنایی با قانون پناهندگی در مالزی

در مالزی  هیچ گونه قانون داخلی یا اداری برای پناهندگان و حقوق آنها وجود ندارد. با این حال، از سپتامبر 2014، تقریبا 150،000 پناهنده و پناه جو ثبت شده در UNHCR در مالزی وجود دارد. در مالزی، پناهندگان دسترسی به حقوق اساسی را از جمله وضعیت قانونی، اشتغال امن و قانونی، آموزش رسمی و حمایت برابر از قانون ندارند و در معرض خطر دستگیری، بازداشت و بهره برداری هستند.
طبق قانون مالزی، خارجی های که  مظنون به ورود غیرقانونی به این کشور هستند امکان بازداشت شدن را دارند.و بسیاری از کسانی که به این علت بازداشت شده اند، راهی  زندان های این کشور می شوند. پس از بازداشت، قانون مالزی برای بازبینی مکرر یا بازنگری قضایی اقدام می کند مگر اینکه نقض قانونی مربوط به مسئله رویه قضایی قانون این کشور باشد .به طور متوسط ​​این بازداشت حدود 16 ماه طول می کشد؛ با این حال، در بعضی موارد، بیش از پنج سال طول کشید
در سازمان امور مهاجرت کشور مالزی، که تحت قانون مهاجرت قرار دارد بر اساس این قوانین مجازات محرمانه سختگیرانه ای برای افرادی وجود دارد که در این کشور بدون مجوز اقامت دارند که حتی می تواند شامل پناهندگان ثبت شده باشد.

همواره ترس از دستگیری برای یک مهاجر غیرقانونی، که در دفتر کمیسر های  عالی پناهندگان سازمان ملل متحد ثبت نشده باشد وجود دارد و این نگرانی می تواند در همه سنین تاثیر گذارد. حتی این نگرانی وجود دارد که کودکان در راه مدرسه دستگیر می شوند. پس از بازداشت، بسیاری از این کودکان از خانواده هایشان جدا شده و با بزرگسالان غیرمجاز د ربازداشگاه به سر می برند.

شرایط بازداشتگاه های پناهندگی در مالزی

بازداشتگاه ها ی این کشور به دلیل غیر بهداشتی بودن، منجر به بیماری های زیادی  می شودو هم چنین بسیاری از مهاجران بازداشت شده در این مراکز دسترسی به غذای مغذی و خدمات پزشکی ندارند. اداره کل امور مالی مالزی چندین بلوک را در در اختیار بازداشتگاه ها قرار داده که بسیار ناکارآمد و نا امن است.

به صورتی که کمیسیون حقوق بشر مالزی (SUHAKAM) شرایط این مراکز نگهداری غیر انسانی توصیف کرده است . این شرایط در صورتی که بین سال های 2014 و 2016، 161 نفر از پناه جویان در معرض بیماری در این بازداشتگاه ها کشف شد. متاسفانه کشور مالزی جز امضاء کنندگان کنوانسیون پناهندگان سازمان ملل در سال  1951  نیست و به موجب قوانین بین المللی برای پذیرش پناهندگی، مشاغل و تحصیلات به پناهندگان دارای قانون خاصی نمی باشد. با این حال، مالزی جز کشور های امضا کننده کنوانسیون حقوق بشر از کودک (CRC) سازمان ملل متحد است ، که این کشور را برای حمایت از کودکان قرار می دهد .

در نتیجه، بسیاری از پروژه های اخیر برای این کشور مبنی بر بهبود وضعیت رفتار پناهندگان و به خصوص کودکان، به ویژه در زمینه بازداشت، متمرکز شده است. به عنوان مثال، در سال 2015، برنامه ملی توسط دولت مالزی به تصویب رسیده و مورد تائید کمیسرهای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد  می باشد.

با توجه به اتمام مقاله پناهندگی در مالزی و آشنایی شما با شرایط بد پناهندگان و پناه جویان در این کشور.چنان چه شما هم علاقه مند به کسب اطلاعات بیشتری در زمینه ایر روشهای مهاجرت به کشور مالزی هستید با مراجعه نمودن به سایر مقالات موجود در سایت موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت نظیر اقامت مالزی از طریق تولد و یا ویزای توریستی مالزی به اطلاعات جامعی دست یابید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *