پناهندگی در تاجیکستان

قانون پناهندگی در تاجیکستان

تاجیکستان در سال 1993 به کنوانسیون 1951 مربوط به وضعیت پناهندگان و پروتکل 1967 آن پیوست. البته تاجیکستان هنوز عضو کنوانسیون 1954 در مورد وضعیت افراد بی تابعیت یا کنوانسیون 1961 در مورد کاهش بی تابعیت نیست. با این حال، این یک طرف دیگر اسناد بین المللی است، مانند میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون حقوق، که تعهدات مربوط به حق ملیت و برخورداری از حقوق اساسی توسط افراد بی تابعیت را تعیین می کند. چارچوب قانونگذاری ملی حاکم بر پناهندگی در تاجیکستان شامل قانون پناهندگان است.

تاجیکستان بیشترین تعداد پناهندگان را در منطقه آسیای میانه میزبانی می کند. حدود 3000 نفر در درجه اول از همسایگان افغانستان هستند. در اینجا، پناهندگان افغان یک زبان، دین و فرهنگ مشترک با جوامع میزبان دارند، این امر انسجام اجتماعی و ادغام محلی بیشتر را تسهیل می کند. با این حال پناهندگان با یک وضعیت اقتصادی شکننده و رقابت برای تعداد محدودی از مشاغل روبرو هستند. فرصت های معیشتی که هم پناهندگان افغان و هم جوامع محلی را هدف قرار می دهد، می تواند ضمن تقویت زندگی مشترک مسالمت آمیز، اقتصاد محلی را تقویت کند. می توانید اطلاعات مربوط به اقامت تاجیکستان را در مقاله مذکور مطالعه کنید.

در نمودار زیر می توانید میزان پناهندگان، پناهجویان و افراد بی تابعیت در تاجیکستان را مشاهده کنید:

وضعیت پناهندگی در تاجیکستان

تعیین وضعیت پناهنده (RSD) در تاجیکستان توسط اداره شهروندی و کار با پناهندگان (DCWR) تحت سرویس ثبت گذرنامه (PRS) وزارت کشور انجام می شود. تعیین وضعیت پناهنده، در مجمع کمیسیون ملی RSD، که به صورت ماهانه برگزار می شود، انجام می شود. سازمان عالی پناهندگان سازمان پناهندگان در این مجمع دارای وضعیت ناظری بود. اما در طی سال 2013 نقش آن در این مجمع محدود شد و در ژانویه 2014 دیگر به کمیسیون دعوت نشد. پس از وکالت مداوم، سازمان عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در اواسط سال 2014 اجازه بازگشت به کمیسیون را داشت. اما این تصمیم متعاقبا توسط دولت تجدید نظر شد. در حال حاضر کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل قادر به استفاده از وضعیت ناظر خود نیست. باید تأکید کرد که هیچ ارتباط رسمی با کمیسیون عالی پناهندگان در این مورد به اشتراک گذاشته نشده است.

در هر صورت 2 وضعیت مختلف در مورد پناهندگی در تاجیکستان وجود دارد:

شرایط پناهندگی در تاجیکستان

تاجیکستان بیشترین تعداد پناهندگان را در آسیای میانه دارد و در درجه اول از همسایگان افغانستان میزبانی می کند. این کشور همچنان از پناهجویان و هم تعداد کمی از کشورهای دیگر مانند ایران، عراق، قرقیزستان و پاکستان پذیرای پناهجویان است. تاجیکستان میزبان بیش از 3 هزار پناهنده و 1400 پناهجو بوده است. در میان جمعیت پناهجویان، هم خانواده ها و هم خانواده های تک سرپرست وجود دارد. بیش از %90 کل پناهجویان افغان در تاجیکستان تاجیک قومی هستند. بقیه افراد را از قومیت های هزاره، پشتون، ازبک و ترکمن تشکیل می دهند. بیشتر پناهجویان و پناهندگان در مناطق شهری نزدیک پایتخت دوشنبه، از جمله شهرهای وحدت، هیسور و رودکی و همچنین در شمال شهر خوجند، اقامت دارند.

به پناهجویان و پناهندگان شناخته شده اجازه کار و اقامت موقت اعطاء می شود. اگرچه پناهندگانی که پس از تجدیدنظر طاقت فرسا در سیستم پناهندگی ملی تحت نظر کمیسیون عالی پناهندگان سازمان ملل متحد شناخته شده اند، قادر به دریافت اجازه کار یا اجازه اقامت موقت نیستند. پناهندگان و پناهجویان به طور قانونی از اقامت در مراکز اصلی شهری منع می شوند، که این امر تأثیرات منفی بر توانایی آنها برای دسترسی به شغل و کار در تاجیکستان، مراقبت های بهداشتی، آموزش و سایر خدمات دارد.

افرادی بی تابعیت در تاجیکستان

کمیته عالی پناهندگان سازمان ملل متحد معتقد است که در حال حاضر میزان واقعی بی تابعیت در تاجیکستان مشخص نیست. با این حال، بر اساس پروفایل کاری که توسط کمیته عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و شرکای آن انجام شد، یک جمعیت پایه پیش بینی شده با بیش از 40،000 فرد بی تابعیت و افراد با ملیت نامشخص برای مناطق پر خطر در کشور ایجاد شد. انحلال اتحاد جماهیر شوروی سابق، جنبش های فرامرزی ، ازدواج های مختلط و تولد از این ازدواج ها از دلایل اصلی بی تابعیت و خطر بی تابعیت در تاجیکستان است. در بسیاری از موارد، افراد با تابعیت نامشخص به سادگی به اسناد ملیت تأیید کننده تابعیت تاجیکی خود احتیاج دارند. نگرانی های اصلی حفاظت از افراد بدون تابعیت مربوط به عدم دسترسی به خدمات اساسی به دلیل کمبود اسناد هویتی و خطر مجازات برای اقامت نامنظم در کشور است.

هیچگونه دستور جامع شناسایی افراد بدون تابعیت یا افرادی که در معرض بی تابعیت هستند، انجام نشده است. علاوه بر این، هیچ سازوکار ملی برای تایید وضعیت تابعیت ایجاد نشده است. با این حال، در سال 2014، کمیته عالی پناهندگان سازمان ملل متحد با همکاری دولت تاجیکستان یک پروژه آزمایشی را برای درک بهتر میزان بی تابعیت، ثبت نام افراد بدون تابعیت و افراد با تابعیت نامشخص و ایجاد چارچوبی برای دستیابی به راه حل های افراد بی تابعیت آغاز کرد. از تاریخ 30 ژوئن 2015، 9،414 نفر با تابعیت نامشخص تحت یک طرح آزمایشی ملی برای رفع بی تابعیت ثبت نام کردند.

ثبت تولد برای جلوگیری از بی تابعیتی در تاجیکستان

در تاجیکستان، والدین با ارائه اسناد هویتی خود به همراه کپی از اعلان تولد کودک که توسط مراکز پزشکی صادر می شود، می توانند در سازمان ثبت احوال (ZAGS) شناسنامه تأیید تولد کودک صادر کنند. اگر والدین فاقد اسناد هویتی باشند، در ثبت تولد فرزند خود مشکل دارند. لازم به ذکر است که گزارش یونیسف در مورد حق تولد هر کودک نابرابری ها و روند ثبت نام در تولد، نرخ ثبت تولد را برای تاجیکستان %88 درصد نشان می دهد که کمترین میزان در میان کشورهای مستقل مشترک المنافع (CIS) است. لذا این مسئله می تواند نسل های بعدی را تحت تأثیر قرار دهد.

ثبت نام تولد با ثبت سوابق قانونی در مورد محل تولد کودک و پدر و مادر او به جلوگیری از بی تابعیتی کمک می کند. بعلاوه بدون داشتن این سوابق قانونی، ممکن است فرد نتواند از حقوق اساسی بشر، از جمله دسترسی به آموزش و خدمات پزشکی برخوردار شود. زیرا شناسنامه یک سند لازم برای درخواست سند هویتی در تاجیکستان است. در این راستا کمیته عالی پناهندگان سازمان ملل متحد به دولت تاجیکستان توصیه کرده است که:

• بدون در نظر گرفتن داشتن اسناد هویتی توسط والدین، ​​برای همه کودکان متولد شده در تاجیکستان گواهی تولد صادر کنند.
• آگاهی از اهمیت ثبت نام و شناسنامه به ویژه در مناطق روستایی را افزایش دهند.

همانطور که مشاهده کردید پناهندگی در تاجیکستان اصلا وضعیت مناسبی ندارد. بنابراین برای مهاجرت به تاجیکستان می توانید راه های قانونی را که در سایت موسسه حقوقی سفیران سروش سعادت در قالب مقالات ارائه شده، مطالعه کنید.