کار در چین

کار در چین با توجه به نرخ رشد آن کشور ممکن است به نظر برخی از مردم، گزینه ی مناسبی برای مهاجرت و بدست آوردن شغل خوب و نهایتا زندگی مطلوب باشد. اما با نگاه دقیق به تمامی اجزاء و مولفه های اجتماعی و اقتصادی آن کشور، در خواهیم یافت که چنین نیست. کشور چین، پر جمعیت ترین کشور دنیاست آن چنان که دولت در بازه هایی در دهه های گذشته، سیاست کنترل جمعیت را در پیش گرفته است. از همین مسئله به خوبی بر می آید که اشتغال این جمعیت بی شمار، معضلی بزرگ و حتی تهدید کننده برای دولت آن کشور به شمار می رود. البته دولت توانسته که با اتخاذ برنامه هایی صحیح، این تهدید را به فرصت تبدیل نماید و با مهیا نمودن زمینه کسب و کار، نرخ اشتغال را بالا برده و در نتیجه، سرانه تولید کشور را به نحو چشمگیری افزایش داده است.

چین قدرتی اقتصادی است که تفاوت های اساسی با سایر قدرت های اقتصادی مانند آمریکا، انگلیس، آلمان، فرانسه و سایرین دارد. شاید اصلی ترین تفاوت آن، عدم رواج زبان انگلیسی به عنوان زبانی جهانی برای برقراری ارتباط باشد. در چین هنوز زبان بین المللی انگلیسی آن جایگاه لازم را بین مردم نیافته و حتی خود زبان چینی نیز در مناطق مختلف، گویش هایی به کلی متفاوت دارد. جالب آن که این فقدان آشنایی با زبان بین المللی و رایج نبودن آن بین مردم، یکی از معدود زمینه های جذب نیروی متخصص از خارج است یعنی معلم و مدرس زبان انگلیسی.

ازدیگر تفاوت ها، تفاوت های اجتماعی و فرهنگی است که کار و زندگی در آن کشور را برای خارجی ها بسیار سخت می کند مانند نحوه رفتار کارفرما با کارگران، مقدار دستمزد و سطح توقع مردم، عادات غذایی و تفریحی و …

 

 

کار در چین و وضعیت کاری آن کشور

برای  کار در چین نیز مانند هر کشور دیگری، مناسب است که ابتدا کلیت اقتصاد آن را ملاحظه کنیم.

چین کشوری بزرگ و صنعتی است. این کشور تقریبا در تمامی صنایع و مخصوصا ماشین های الکترونیک، جزء کشورهای صاحب نام می باشد و یکی از قدرت های اقتصادی دنیا به شمار می رود. با این حال، به دلیل جمعیت فوق العاده زیاد آن، قابلیت بسیار پایینی برای جذب نیروی کار خارجی دارد.

چین چیزی در حدود یک میلیارد و چهارصد میلیون نفر جمعیت دارد و نا گفته پیداست که وضعیت نیروی کار در این کشور به چه صورت می باشد. طبق آمار منتشره، هم اکنون حدود ده درصد مردمان این کشور با درآمدی کمتر از یک دلار در روز زندگی می کنند و این تازه به لطف اصلاحات اقتصادی و سیاست های توسعه گرایانه، وضعیتی بهبود یافته است.

در واقع، می توان گفت صدور ویزای کاری برای اتباع خارجی در چین، تقریبا منحصر به انجام امور تجاری و بازرگانی می شود.

 

 

کار در چین و انواع آن

کار در چین برای اتباع خارجی همان طور که گفته شد عمدتا در زمینه امور تجاری و بازرگانی می باشد و آن هم صرفا از طریق دعوت نامه ی کاری از سوی کارفرمای چینی قابل انجام است؛ گر چه به ندرت در زمینه های دیگری نیز به نیرو های متخصص و ماهر احتیاج می شود.

صدور دعوت نامه، تابع احراز شرایطی از پیش تعریف شده هم از جانب کارفرما و هم از جانب متقاضی کار می باشد که توسط سازمان های چینی مربوطه بررسی و تایید می گردد.

همچنین شایان ذکر است که چیزی تحت عنوان کار دانشجویی در چین توسط قانون به رسمیت شناخته نشده است و دانشجویان از حق کار کردن حتی به صورت پاره وقت بهره مند نیستند.

 

 

کار در چین  و پروسه ی جستجوی آن

دولت چین ویزای مخصوصی را تحت عنوان ویزای Z (ویزای کاری) برای متقاضیان واجد شرایط به منظور کار در چین صادر می کند. آن طوری که بخش کنسولی وزارت خارجه چین در سایت رسمی خود اعلام کرده است، متقاضی دریافت این ویزا، علاوه بر مدارک متداول از قبیل پاسپورت، عکی پرسنلی، پر کردن فرم درخواست ویزا و غیره، لازم است که یکی از موارد زیر را به همراه داشته باشد:

 

  • مجوز دولت چین برای اشتغال خارجی ها، صادر شده توسط مقامات دولتی چین برای منابع انسانی و تامین اجتماعی؛ اگر مدت کاری مورد نظر شما 90 روز یا کمتر باشد، باید تأیید استخدام کوتاه مدت را برای خارجیانی که در چین کار می کنند، ارائه دهید.

 

  • مجوز کار کارشناسان خارجی در چین، صادر شده توسط اداره امور خارجه کارشناسان خارجی

 

  • گواهی ثبت نمایندگی های رسمی شرکت های کشورهای خارجی (مناطق)، صادر شده توسط مقامات چینی اداره امور صنعتی و تجاری

 

  • یک موافقت نامه برای اجرای برنامه های تجاری، صادر شده توسط مقامات امور فرهنگی دولت چین؛ اگر مدت زمان مورد نظر شما 90 روز یا کمتر باشد، شما نیاز به تأیید استخدام کوتاه مدت برای خارجیانی که در چین مشغول به کار هستند دارید

 

  • نامه دعوت از خارجی ها برای عملیات نفتی دریایی در چین صادر شده توسط شرکت ملی نفت خلیج چین

 

بنابراین صدور دعوت نامه ی کارفرما نیز نیازمند بررسی شرایط و تایید توسط مراجع ذی صلاح می باشد.

هنگامی که این دعوت نامه صادر گردد، متقاضی می تواند با به همراه داشتن مدارک معمول برای درخواست ویزا، به کنسولگری چین مراجعه کرده و درخواست ویزای کاری نماید.

همچنین لازم به ذکر است که دارنده ی ویزای کاری چین (Type Z) اگر بیش از سی روز قصد اقامت در کشور چین را دارد می باید پس از ورود، ظرف مدت سی روز به یکی از ادارات محلی امنیت عمومی (local public security authorities) مراجعه کرده و درخواست صدور مجوز اقامت بدهد. و اگر کمتر از سی روز قصد ماندن دارد، دیگر لازم به مجوز اقامت نیست.

 

 

جمع بندی

حسب آنچه که در مقاله فوق راجع به کار در چین آمد، معلوم می گردد که آن کشور را با توجه به جمعیت بسیار زیاد و نوع بازار کارش، هرگز نمی توان مقصد خوبی برای کار در خارج از کشور دانست. از سوی دیگر، اساسا دستمزدها در چین نیز بطور میانگین، عدد بالایی نیست و تقریبا برابر با هزینه های زندگی است و امکان پس انداز برای نیروی خارجی وجود ندارد. ضمن آن که سطح کیفی زندگی نیز چندان بالا و قابل قبول نیست.

بازار کاری چین در بخش خدماتی به طور کلی اشباع شده و بی نیاز از نیروی کار خارجی است. ضمن آن که با توجه به وضعیت اجتماعی و فرهنگی جامعه چین اصولا کار در آن جا برای خارجی ها توام با سختی های جسمی و روحی فراوانی خواهد بود و آشکارا با اوضاع در کشورهای صنعتی غربی متفاوت است.

تنها می توان در موارد خاصی که فردی ارتباطات بازرگانی یا مهارت های فنی ویژه ای دارد و از سوی کارفرمای بزرگ چینی دعوت به همکاری می گردد را مواردی مثبت و موفق ارزیابی کرد.